Μπορεί να του χρωστάμε τη μεγαλύτερη χαρά που έχει πάρει η χώρα τον 21ο αιώνα, όταν στις 4 Ιουλίου 2004, η εισβολή του στον αγωνιστικό χόρο του Da Luz διέκοψε τον τελικό του Euro, Ελλάδα - Πορτογαλία, σε ένα σημείο όπου οι Πορτογάλοι πίεζαν. Τότε βέβαια είχε τους λόγους του, όντας απογοητευμένος από την μεταγραφή του αρχηγού της Πορτογαλίας, Luis Figo, από την Μπαρτσελόνα στην "αιώνια αντίπαλο" Ρεάλ Μαδρίτης.
Tον "τιμώρησε" λοιπόν εισβάλοντας σε ένα από τα πιο σημαντικά παιχνίδια της καριέρας του και πετώντας τους μια σημαία της Μπαρτσελόνα.
Όλη αυτή η εισαγωγή για τον Jaume Marquet Cot, κατά κόσμον Jimmy Jump, που κατά τη διάρκεια της παρουσίασης της ισπανικής συμμετοχής ανέβηκε στη σκηνή, χαρίζοντας μας γέλιο μέχρι δακρύων με... τη χάρη και την τσακπινιά του. Αυτό βέβαια είχε ως συνέπεια να ξανατραγουδήσει η Ισπανία μετά την 25η Δανία και εκείνος να βρεθεί στα κρατητήρια των νορβηγικών Αρχών.
Ο Jimmy Jump όμως έχει μεγάλη ιστορία, αφού και το 2008 "πήγε Euro", αυτή τη φορά για να μπει στο Γερμανία - Τουρκία κρατώντας μια σημαία του Θιβέτ και φορώντας ένα μπλουζάκι που έγραφε "Το Θιβέτ δεν είναι Κίνα". Ένα χρόνο νωρίτερα είχε μπει και στον τελικό του Champions League, Μίλαν-Λίβερπουλ, κρατώντας μια ελληνική σημαία αυτή τη φορά, στιγμή όμως που δεν προβλήθηκε στη ζωντανή ροή του προγράμματος.
Εκτός από τις άλλες δύο εισβολές σε ποδοσφαιρικά γήπεδα, ο Jimmy Jump έχει τιμήσει με την παρουσία του και άλλους αγωνιστικούς χώρους, όπως του τέννις κατά τη διάρκεια του τελικού του Open της Γαλλίας το 2009, του ράγκμπι στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλου του 2007, αλλά και την πίστα της Formula 1.
